Ocenianie strategiczne

Daria Boratyn

Abstrakt


Artykuł poświęcony jest problemowi oceniania strategicznego w systemach sędziowskich, który polega na uzyskaniu przez pewnego sędziego preferowanego przez niego wyniku wskutek podania nieszczerej oceny lub opinii. Wychodzimy od możliwości uzupełnienia reguł ustalania werdyktu przez szkocką ławę przysięgłych w sposób uniemożliwiający ławnikom manipulowanie tym werdyktem. Badamy też odporność na manipulację werdyktem przez ławników w systemie większości sztucznej stosowanym w polskim sądownictwie. Na tej podstawie zbudowany zostaje matematyczny model systemów sędziowskich, będący uogólnieniem modelu sformułowanego przez Balinskiego i Larakiego, bliski także klasycznemu modelowi Moulina. Nowy model opiera się na założeniu, że dla dowolnych ocen lub opinii da się określić, jak bardzo są sobie bliskie. Artykuł proponuje nową definicję oceniania strategicznego, uzasadniając jednocześnie, dlaczego jest ona potrzebna. Głównym zagadnieniem pracy jest charakteryzacja tych funkcji wyboru społecznego, które są w tym nowym modelu odporne na to zjawisko. Bazując na dowodzie Balinskiego i Larakiego, wykazano, że takimi funkcjami są statystyki pozycyjne, których szczególnym rodzajem jest wspomniana większość sztuczna. Artykuł zawiera również dowód twierdzenia mówiącego, że pod pewnymi dodatkowymi założeniami są to jedyne takie funkcje.

Słowa kluczowe


większość sztuczna, podejmowanie decyzji zbiorowej, ocenianie strategiczne, systemy sędziowskie, statystyki pozycyjne

Pełny tekst / Download full text:

PDF

Bibliografia


Balinski, M., Laraki, R. (2007). A theory of measuring, electing, and ranking. Proceedings of the National Academy of Sciences of the U.S.A., 104, 8720–8725.

Balinski, M., Laraki, R. (2010). Majority Judgment. Measuring, Ranking, and Electing. The MIT Press. Cambridge.

Bray, S. (2005). Not Proven: Introducing a Third Verdict. The University of Chicago Law Review, 72, 1299–1329.

Gane, C. (2001). The Scottish jury. International Review of Penal Law, 72, 259–272.

Garde, P. (2001). The Danish jury. International Review of Penal Law, 72, 87–120.

Gibbard, A. (1973). Manipulation of Voting Schemes: A General Result. Econometrica: Journal of the Econometric Society, 41, 587–601.

Moulin, H. (1980). On strategy-proofness and single peakedness. Public Choice, 35, 437–455.

Satterthwaite, M.A. (1975). Strategy-Proofness and Arrow’s Conditions: Existence and Correspondence Theorems for Voting Procedures and Social Welfare Functions. Journal of Economic Theory, 10, 187–217.




DOI: http://dx.doi.org/10.7206/DEC.1733-0092.119

Refbacks

  • There are currently no refbacks.